2 years ago

Ο Λόφος Σκουζέ ή αλλιώς Λόφος Αγίου Αιμιλιανού είναι ένας από τους ωραιότερους λόφους της Αθήνας, ο οποίος βρίσκεται στην 4η δημοτική ενότητα της Πόλης των Αθηνών. Η παλιά του ονομασία ήταν Λόφος της Ευχλόου Δήμητρος, σήμερα όμως οφείλει τις ονομασίες του στην πασίγνωστη αθηναϊκή οικογένεια και στον βυζαντινό ναΐσκο που βρισκόταν στην κορυφή του.

Η οικογένεια Σκουζέ


Πασίγνωστη αρχοντική οικογένεια των Αθηνών.Το πρώτο μέλος της οικογένειας που αναφέρεται είναι ο Νικόλαος Σκουζές, ο οποίος συμμετείχε στους αγώνες των Βενετών κατά των Τούρκων ενώ ήταν μέλος και στην επιτροπή που στάλθηκε στον Μοροζίνι. Δισέγγονός του ήταν ο Γεωργαντάς Σκουζές, φιλικός και έφορος της Αθήνας καθώς και ο Παναγής Σκουζές.

Την προεπαναστατική περίοδο η οικογένεια Σκουζέ ανήκε σε αυτές της δεύτερης τάξης και, όπως ο Παναγής Σκουζές αφηγείται, «ήτον σχεδόν μιαν οικογένεια από τας 24 οικογενείας οπού οι αριστοκράτες εφοβούντο ως ευκατάστατους και ολίγην παιδείαν».

Διέθεταν μεγάλες εκτάσεις γης ενώ ήταν οικονομικά ευκατάστατοι. Βέβαια την εποχή του Χατζή Αλή Χασεκή, μπέη της Αθήνας, υπήρξαν μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, οι οποίες τελικά ξεπεράστηκαν. Ο Παναγής Σκουζές κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη περιουσία και να γίνει ένας από τους κοτζαμπάσηδες της Αθήνας.

Οι απόγονοί του ασχολήθηκαν με τις τραπεζικές επιχειρήσεις και με την πολιτική. Συγκεκριμένα οι Αλέξανδρος και Δημήτριος Σκουζές αναμείχθηκαν με τα κοινά. Ο πρώτος εκλέχτηκε πολλάκις βουλευτής Αττικής και διετέλεσε υπουργός σε πολλές κυβερνήσεις, ενώ ο δεύτερος χρημάτισε δήμαρχος Αθηναίων.

Σήμερα διατηρούνται κάποια τοπωνύμια όπως είναι ο λόφος Σκουζέ και η πλατεία Σκουζέ όπου υπήρχε η κατοικία της οικογένειας και στην οποία σήμερα υπάρχει η προτομή του Δημητρίου Σκουζέ.

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αιμιλιανού

Μέχρι και μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, οι Αθηναίοι που είχαν τη δυνατότητα να έχουν εξοχικά κτήματα ή υποστατικά έχτιζαν ιδιωτικές εκκλησίες σε Αγίους, των οποίων η μνήμη τιμάται πανηγυρικά ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Έτσι, όταν πήγαιναν στις εξοχές, είχαν την ευκαιρία να ασκήσουν και τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.

Ένα από αυτά τα εκκλησάκια ήταν και αυτό του Αγίου Αιμιλιανού στον λόφο του Σκουζέ. Ο Παναγής Σκουζές, είχε ένα κτήμα περίπου 15 στρεμμάτων. Μετά τον θάνατό του περιήλθε στη θυγατέρα του Δρακούλα που είχε παντρευτεί τον Καθηγητή του Πανεπιστημίου Ευθύμιο Καστόρχη.

Ο γιός του, ο τραπεζίτης Γεώργιος Σκουζές αγόρασε τη γύρω έκταση με το νοτιοανατολικό της λόφο διαμορφώνοντας ένα μεγάλο κτήμα, το οποίο μάντρωσε και ήταν κατάφυτο με ελαιόδεντρα στο μεγαλύτερο μέρος του. Η κύρια ονομασία του λόφου, πριν πάρει εκείνην του ιδιοκτήτη του ήταν Λόφος του Αγίου Αιμιλιανού, από την εκκλησία που βρισκόταν στην κορυφή του. Εξάλλου, Αιμιλία ονόμασε ο Γεώργιος Σκουζές, μία από τις θυγατέρες του προς τιμή του Αγίου.

Την έκταση εκείνη, περίπου ογδόντα στρέμματα, αγόρασε ο Γεώργιος Σκουζές από διάφορους ιδιοκτήτες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν ορισμένοι από τους ξένους που είχαν επενδύσει σε γη κατά την περίοδο της απελευθέρωσης. Όπως ο Γκρην που ήταν εγκατεστημένος στην Αθήνα από την περίοδο της Επανάστασης, αλλά και ο μεγαλοϊδιοκτήτης τεράστιων περιοχών Αμπούδιος Μπότζαρης.

Ο Γεώργιος Σκουζές φρόντισε να αναστηλώσει και το βυζαντινό εκκλησάκι το οποίο επισκέπτονταν για να προσκυνήσουν απ’ όλες τις γειτονικές συνοικίες. Ο Άγιος Αιμιλιανός θεωρούνταν κατά κάποιον τρόπο «πολιτογραφημένος» προσφιλής Άγιος που θύμιζε στους γηγενείς τα παλιά καλά και άσχημα χρόνια, τις περιπέτειες, τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις της μακροχρόνιας σκλαβιάς. Το σημαντικότερο είναι ότι θεωρούνταν προστάτης των Αθηναίων κατά της ελονοσίας που συχνά πυκνά μάστιζε την πόλη.

Λίγα χρόνια μετά την αναστήλωσή του, στο μεγάλο σεισμό του 1854 το εκκλησάκι κατέρρευσε. Η εικόνα του Αγίου σώθηκε από τα ερείπια. Από την επομένη κιόλας του σεισμού, η Ελένη Σκουζέ, θεοσεβής Αθηναία φρόντισε να στηθεί ένα μαρμάρινο προσκυνητάρι. Και την επόμενη χρονιά ένα μικρό ξύλινο ξωκλήσι. Εκεί προσκυνούσαν τον Άγιό τους οι πιστοί.

Πριν ξεσπάσει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος οι κάτοικοι συγκεντρώνουν τα απαραίτητα και ανεγείρουν έναν ξύλινο ναό κοντά στην παλιά θέση, στις υπώρειες του Λόφου του Σκουζέ. Το 1935, ο Ναός αυτός αναγνωρίσθηκε επισήμως ως ενοριακός. Αργότερα δε, πραγματοποιήθηκε το όνειρο των κατοίκων της περιοχής και ανεγέρθηκε κανονικός ναός που θεμελιώθηκε τον Μάιο του 1953 και εγκαινιάσθηκε επισήμως στις 23 Μαΐου 1973 σύμφωνα με την εντοιχισμένη κτητορική επιγραφή.

 

Το σπίτι του Αγίου Αιμιλιανού

Ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Αιμιλιανού του λόφου Σκουζέ και πρόεδρος του ενοριακού φιλοπτώχου ταμείου της ενορίας, πάτερ Νικόλαος Αργυρόπουλος, μεγάλωσε στην Κεφαλόβρυση Τριφυλίας, μένει στην Αθήνα κοντά στα 45 χρόνια, 35 εκ των οποίων λειτουργεί στον Άγιο Αιμιλιανό.

Σήμερα βοηθάει τους συνανθρώπους μας με ό,τι μέσο διαθέτει. Με δικιά του πρωτοβουλία ιδρύθηκε το «Σπίτι του Αγίου Αιμιλιανού», στο οποίο προσφέρουν φαγητό σε όσους το έχουν ανάγκη.

 «Βοηθάμε τους ανθρώπους που έχουνε κάποια ανάγκη, εδώ στην περιφέρειά μας μοιράζουμε κάθε μέρα γύρω στις 150 μερίδες φαγητό. Μαγειρεύουμε και σερβίρουμε σε αυτούς τους ανθρώπους, όχι μόνο μια μερίδα φαγητό, αλλά και λίγο από την καρδιά μας, λίγο αγάπη. Ξένοι και Έλληνες έρχονται, η εκκλησία δεν ξεχωρίζει, είναι η φιλοσοφία, όλοι οι άνθρωποι είναι του ίδιου θεού».

 

 

Follow us on Instagram

We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…